Dukeshayoung

Art by Debabrat

এগালমান আশা, সপোন। গোটেইবোৰ একেলগ কৰি বান্ধি দ'মাই থোৱা আছে। মাজে মাজে দুই এটাই বান্ধোন চিঙি বাস্তৱৰ ওচৰলৈ দৌৰ মাৰে। কেতিয়াবা কাষ পাইগৈ আৰু কেতিয়াবা নাপায়। ওভতি আহি আকৌ টানি টানি জৰীৰে নিজকে বান্ধে। কেতিয়াবা বান্ধোনৰ বাবে অসহ্য নিনাদ হয়। হ'লেও তালৈ কাণ কৰিবলৈ কাৰো আহৰি নাই। দিন বাগৰি দিন যায়। লাহে লাহে সব বান্ধোনৰ যন্ত্ৰনাত চটফটাই চটফটাই নিমাতে গুচি যায় বহু দূৰলৈ। দুই এটাই হেপেটিমুৱা হৈ ৰৈ থাকে। কিন্তু পিছত সিহঁতেও বাস্তৱক লগ নকৰাকৈ গুচি যায়।

   জীয়া শিলৰ উচুপনি কেতিয়াবা শুনিছানে...... জীয়া শিলে উচুপি উঠা? চকুলোৰে উশাহ ঘন কৰা এটা শিল... প্ৰতিটো প্ৰহৰতে টোপাল কাটে। সেউজীয়া পৃষ্ঠভাগৰে বৈ যায় বিৰামহীনভাৱে! টুপ! টুপ! টুপ! কেতিয়াবা কেঁচা চকুলোৰ অনুভূতিত কল্লোলিত হয় বাৰুণৰ হাঁহি। তথাপিও কোনো অভিযোগ নাই। বক্ৰোক্তিৰ অন্তহীন গাঁথা বুকুত গুজি, অহৰ্নিশে নিগৰাই দিয়ে বেদনাৰ অশ্ৰু। নিস্তব্ধৰ কুহৰত শুই পৰে জীয়া শিলৰ আয়ু! হৃদয় স্পৰ্শ অবিহনে টোপাল কাটি, সেউজীয়া হয় শেলেকু আৰু তাৰ বুকুতেই উশাহ সামৰি শুই পৰে জীয়া শিলৰ কথকতা। @দেবব্ৰত